Tuinbeleving voor mensen met dementie

Met de beleeftuin willen we mensen met dementie een tuinbeleving geven. Het is geen siertuin met veel eeuwig groen maar een tuin met elementen van thuis, een waslijn, een kippenren, tomaten, ajuinen, patatten, een bank, een rozenboog, geraniums, kruiden, een zinken gieter, een vogelhuisje, een tuinhuis, een paar klompen ..

Vrijwilligers Mia, Ann, Audrey, Maria & Jef, Jan, Theo, Steve, Rudy, Zorro, ons moe,  .. wisselden elkaar een drietal dagen af en nu lijkt het er stilaan op.

Omdat mensen (hersenen) geen woorden onthouden maar beelden (plaatjes), geuren en emoties 
zijn hier wat foto 's van de vorderingen.

We mochten ons project gaan voorstellen op de liaison-dag van de St Jozef kliniek Willebroek - Bornem. Veel leuke reacties op gekregen.
Het mooiste compliment van een medewerkster vond ik 'Ik hoop dat als ik dementie krijg ik hier terecht kom en in de tuin mag rondhangen'. 

Hier de plaatjes :

Sponsoring kan ook klein maar fijn zijn, de verse cake van Van Doorslaer was zalig !

 Groentjes van uw coach Clark Kent

Anneke van der Plaats 'Het plaatje moet kloppen' | Herinneren , de reminiscentie-keuken

Dr. Anneke van der Plaats ontwikkelde als voorloper haar idee van 'omgevingszorg' , een visie op de invloed van de omgeving op gedrag bij mensen met dementie. 

Radiator verdampers , verboden wegens onhygiënisch ..
maar leeg mag het wel. Zolang bewoners ze niet spontaan vullen !

Uw coach is eveneens opgeleid 'milieutherapeut' , o ja weer zo een titel, in de psychiatrische hulpverlening. Waarmee ik wil zeggen dat ik me aansluit bij haar idee dat een juiste omgeving helpt voor iedereen.

Anneke van der Plaats vertelt ook steeds Onze hersens onthouden geen woorden, ze onthouden beelden (Anneke zegt altijd 'plaatjes' , zij is Nederlandse).
Anneke zegt 'de plaatjes moeten kloppen'.
Bij hetgeen iemand zegt zien we razendsnel plaatjes. 
Zo lang de plaatjes kloppen, zijn we gerust. 
Zo lang onze hersens dat razendsnel kunnen. 

Verouderende hersenen hebben daarbij hulp nodig; wij moeten ons tempo aanpassen en de juiste plaatjes aanreiken. 

Een thuis scheppen voor bewoners betekent de plaatjes die bij thuis horen doen kloppen. Een herkenbare omgeving helpt om niet steeds weg te willen gaan. 

Een huis voor mensen met dementie is mede om deze reden (en de vriendelijke niet confronterende communicatie) ook leuk voor gewone bejaarden, en jong dementerenden (zelfs jeugd is in to vintage).

Vorige week werden mijn collega en ik geïnterviewd voor 50+ Magazine en dat deden we met een ouderwets tasje koffie uit een zware bruine koffiepot met Mariakes (ouderwetse koekjes). 

Onze werkgever had het goed gezien om het nieuwe jaar in te zetten met een diner en een beleef dag in domein Bokrijk. 

De sixties-tentoonstelling is super en was onze inspiratie om onze woonkern meer aan te passen aan de beleefwereld van onze bewoners. 

Dit schattige minifornuis uit een van de eerste Amerikaanse keukens hebben mijn medewerkers en ik gekocht voor vijfentwintig euro en geschonken aan de afdeling. Het dient er als herinnering, als plaatje.

Uw coach Clark Kent,

Voor een leuk betaalbaar resultaat
moet je wel veel willen rondrijden

Meer nodig dan knuffels , ook kleurtjes en humor | Taskes met bloemekes

Al een paar maanden koop ik hier en daar één tas, drie tasjes .. 
en vandaag hadden we er eindelijk genoeg voor in de kast.

Bij het bedelen en afdingen kreeg ik al eens scheve commentaar:
"Daar geven mensen met dementie niet om, geef ze maar ene knuffel dat is wat ze nodig hebben" (dat was de pijnlijkste).



Enkele Verzamelaars van vintage vonden het zonde - lieten ze me weten - dat de bejaarden ze zouden laten vallen.
So What !
Als de medewerkers er zorg voor dragen ben ik al tevreden, op een bewoner die eens een tas laat sneuvelen kunnen we niet boos zijn hoor.
Soit.

Arcopal Lotus, we zoeken nog tasjes en ondertassen.

Vandaag hebben we de witte tassen vervangen en zonder iets te vragen kregen de vrolijk gekleurde tassen bijval.
Oh bloemekes !

Schoon taskes.
Die hadden wij thuis ook.
Wat een mooie kleurtjes.

Over de witte tassen werd nooit iets gezegd.

Het zit 'm in de kleine dingen van elke dag.

Groetjes van op de afdeling voor mensen met dementie,

Kom Lien hou uw hand voor uw gezicht anders komt ge in de krant !
En dan , zo lelijk zijn we toch niet.

coach Clark Kent,

U bent gewaarschuwd. Tuin maken, en natuur volgt vanzelf.

Geloof het maar, als je een tuinproject aanjaagt dan gebeuren er veel zaken om het geduld en goed humeur bij te verliezen. Wat zoal ?

Mensen met dementie struikelen zelfs over een grassprietje , gelukkig komt de directie ter hulp.

Bwa, de zomer komt er aan en zaken geraken niet af, 
het ontdekken van tekortkomingen in het ontwerp (er zijn veel piepkleine hoogteverschillen waarover mensen al struikelen), 
veel puin in de grond,
hout dat geleverd werd is onbehandeld, 
konijnen graven waanzinnig snel tunnels, 
het spaarvarken geraakt leeg, ..

Er is ons gevraagd om ergens een voorstelling te gaan geven over het opzet en het verloop van het project. 

Moet ik de mensen dan verwittigen i.v.m. de kopzorgen ? (of zwijgen we dat ?)
Hoef ik dat te zeggen ?

Jawel, in één zin wel, 

'er zullen ongetwijfeld onvoorziene fouten, flaters en frustraties zijn, 
deze uitdagend vinden is de sleutel tot een fijne tuin.'  

iets zien als een uitdaging i.p.v. een probleem helpt.
super content zijn omdat je iets moeilijks geklaard hebt, helpt enorm.

Groene Woede in de betekenis van groene toom, groene zucht, groene drang om er voor te gaan is dus goed op zijn plaats in tegenstelling tot gespannen woede omdat de zaken niet gaan.

drift. ~N, [bedrijvend werkwoord)
III.) [zelfstandig naamwoord]• 
IV.) ..drift, gramschap, kolèire, toorn, manie, zucht


Tot nu toe hebben we op elke struikelsteen een antwoord gevonden, en dat gaan we blijven doen.

Als plattelandsjongen heb ik als coach ook iets voor op stadse collega 's , het geloof , nee de kennis 

'Maak een tuin , laat een stukje groen, en de natuur volgt vanzelf'.

Ons kale grasveld had, naast wat pieren en een mol, niet veel leven te bieden. Paardebloemen, margrietjes, boterbloemen, ze werden gemillimeterd voordat ze de kop op konden steken.

We zijn nog maar begonnen met een tuin, en mensen gaan het pad al verkennen, bezoekers spreken lof over wat gaat komen, vogeltjes komen op het strooivoer af, en .. we hadden geen haan

Onze konijnen hadden nog nooit een haan gezien.

De natuur vindt zijn weg al.

Nu wij nog.

Het is goed voor de bezoekende haan dat mr. Demesmaeker op vakantie is want die kan daar niet zo goed mee opschieten (af-schieten)

U bent gewaarschuwd. Tuin maken, en natuur volgt vanzelf.

Geloof het maar, als je een tuinproject aanjaagt dan gebeuren er veel zaken om het geduld en goed humeur bij te verliezen. Wat zoal ?

Bwa, de zomer komt er aan en zaken geraken niet af, 
het ontdekken van tekortkomingen in het ontwerp (er zijn veel piepkleine hoogteverschillen waarover mensen al struikelen), 
hout dat geleverd werd is onbehandeld, 
konijnen graven waanzinnig snel tunnels, 
het spaarvarken geraakt leeg, ..

Er is ons gevraagd om ergens een voorstelling te gaan geven over het opzet en het verloop van het project. 

Moet ik de mensen dan verwittigen i.v.m. de kopzorgen ? (of zwijgen we dat ?)
Hoef ik dat te zeggen ?

Jawel, in één zin wel, 

'er zullen ongetwijfeld onvoorziene fouten, flaters en frustraties zijn, 
deze uitdagend vinden is de sleutel tot een tuin.'  

iets zien als een uitdaging i.p.v. een probleem helpt.
super content zijn als je iets geklaard hebt, helpt.

Groene Woede in de betekenis van groene toom, groene zucht, groene drang om er voor te gaan is dus goed op zijn plaats in tegenstelling tot gespannen woede omdat de zaken niet gaan.

drift. ~N, [bedrijvend werkwoord)
III.) [zelfstandig naamwoord]• 
IV.) ..drift, gramschap, kolèire, toorn, manie, zucht


Tot nu toe hebben we op elke struikelsteen een antwoord gevonden, en dat gaan we blijven doen.

Als plattelandsjongen heb ik als coach ook iets voor op stadse collega 's , het geloof , nee de kennis 

'Maak een tuin , laat een stukje groen, en de natuur volgt vanzelf'.

Ons kale grasveld had, naast wat pieren en een mol, niet veel leven te bieden. Paardebloemen, margrietjes, boterbloemen, ze werden gemillimeterd voordat ze de kop op konden steken.

We zijn nog maar begonnen met een tuin, en mensen gaan het pad al verkennen, bezoekers spreken lof over wat gaat komen, vogeltjes komen op het strooivoer af, en .. we hadden geen haan

Onze konijnen hadden nog nooit een haan gezien.

De natuur vindt zijn weg al.

Nu wij nog.