Got my Mojo back ! O, DO BEHAVE !

Twee maanden terug kreeg ik er een dienst bij,

'een uitdaging' dacht ik toen.

Voor mijn Mojo is dat  niet zo goed  gebleken, mijn rep liep een-deuk-of-zoveel op 
want 

op de ene dienst werd ik een vreemde pottenkijker

op de andere dienst voelde men zich - op zijn minst - gedeeltelijk in de steek gelaten. Kregen die anderen niet alle aandacht?, Kregen zij de goodies?, Waarom mijn bureau verhuizen? ..ziet, nu maakt Clark fouten!

Uw coach kreeg wat veel op zijn bord ook. Twee diensten en plotse veranderingen in de organisatie, en roddels.
Wat beter opletten, en wat beter communiceren heeft gewerkt. Wat anderen denken daar heb ik nog altijd geen controle over, dat kan ook niet. Het vroeg tijd, en nog wat tijd.


Ik heb geleerd dat ik mijn reputatie (mojo) het volgende jaar niet meer op het spel zet.
No way, genoeg geavonturierd in 2013 voor mij.

fair is fair, nu maar eens een ander. 
Ik maak mijn comeback


Vandaag ben ik  'bijna terug !', voel ik.
De uurlijsten voor drie maanden klaar hebben, was de afsluiter van de dag (week)

nu ben ik drie dagen vrij, en men weet op dienst wat te doen.

Had ik graag nog wat zaken gedaan? Ja!, maar nu is drie dagen genieten van de zon en mijn kinderen prima. 

Ik proefde de laatste dagen 
zuur in mijn mond, en de bloeddruk was 13.4/9.3, 
mijn lichaam en geest hebben een time-out nodig. Fijn zo.

Vandaag dank ik vriend Hero! voor zijn cadeautje van enkele jaren trug , ik draag het nog elke dag en voel me d'r professioneel, smartlooking mee
..en nee, het is niet dit t-shirt !

bedankt Hero!

ik moet strenger en minder nonchalant zijn, maar doe het toch met een twist
..of ik zou ik niet zijn.
O, DO BEHAVE ! (Austin Powers,) 

groetjes van coach Clark Kent

Nieuwe baas : Wat we Alleen kunnen VS. Wat we Samen kunnen

Vorige week kreeg ik er een team bij. eigenlijk moet ik zeggen 'een tweede team kreeg mij er bij als coach'.
Uit voorbije blogs weten jullie dat ik niet spreek over hoofd of baas als allesomvattende term, toch niet bij een grotendeels zelfsturend team.

De twee afdelingen bevinden zich ruimtelijk naast elkaar, gescheiden door deuren met daartussen een stuk gang.
Er zit letterlijk wat ruimte tussen.
De afstand in gedachten en mekaars hart is er ook. Die is het moeilijkste te overbruggen.
Toch is het doenbaar hoor en helemaal de bedoeling dat ze een stuk gaan samenwerken om er beiden beter van te worden.
Wat gaat dat geven ?

In deze blog ga ik niet zeggen hoe ze dat gaan doen.

Niet omdat het geheim is, of omdat een ware toedracht paniek zou zaaien ..neen, gewoon omdat we samen gaan bekijken hoe we dat gaan doen, en ik dat niet alleen heb te besluiten. 
Ik heb er wel een formule voor en ideeën, maar er staat niks vast. Ik ga dit open benaderen.
Alleen dat we nauwer gaan samenwerken, en dat dit onder leiding van één hoofd zal zijn, is zeker.

Vandaag stel ik The Toaster Project voor.
Bedenker Thomas Thwaits heeft van ruwe materialen een broodrooster trachten te maken ..en daarmee heel wat discussie losgeweekt over
- de werkelijke prijs van dingen en grondstoffen
- de energie en moeite die het kost om ze te maken
- het belang van samenwerken om een goed resultaat te bekomen.
Dat laatste zegt hij zelf in de talkshow Scheire en de Schepping op 04:22 m.n.

kijk enkele seconden vanaf 04:22 

..ziehier het resultaat van wat we alleen kunnen VS. wat we samen kunnen

Wat 'mijn' teams aangaat geloof ik ook dat zij meer zullen zijn dan de som van de delen, 
er zit (nog) meer in dan de twee toffe en hardwerkende teams dan ze nu zijn, met evenveel moeite. Ik ben daarvan overtuigd
..'t is alleen even uitvogelen hoe dat precies zal gaan (al ben ik niet totaal clueless , wees gerust medewerkers). Het vraagt wat praten en overeenkomen.

Deze coach vond het beeld van de broodrooster wel passend voor de taak die hem/ hen te wachten staat
http://www.thomasthwaites.com/the-toaster-project/

Volgende week beginnen we er aan
voorlopig is het business as usual 

enthousiaste en knapperige groeten van coach Clark Kent

..en dees is dus niet van toepassing !

American Chopper - de baas weet niet Alles

Vader en zoon hebben duidelijk hun problemen , schelden, roepen, ruzies..

Hun succes is nochtans geen toeval , en dat hoor je in die afleveringen ook. Ze maken fouten, lijken wel zot , zijn op zijn minst uniek , eigenaardig en ongelofelijk koppig , maar ook goede bazen.

In deze clip vind ik de uitspraak van Paul sr. geweldig 

Je moet op je medewerkers kunnen vertrouwen. Hij zegt gewoon eerlijk 'it 's out of my leage', en laat het hen doen. 
Sterk want Paul sr. is de grootste chopper-bouwer op dit moment. 
Je moet het maar durven/ kunnen toegeven dat het niet helemaal jouw ding is, of je iets niet weet , als grote baas en specialist !

Als je begint te lezen en te kijken, zie je de bewijzen overal, ook in je eigen leven.

lifecoach Clark Kent