Agressietraining ? PTV , de eerste trainingsdag

Persoons- en teamgerichte veiligheidstechnieken.

Vier mensen in de zaal. '..is het hier voor de agressietraining?' vroeg ik.
Er werd wat gegniffeld, iemand zei ja. Welkom.

Oké, gelach, ik had niet agressietraining mogen zeggen. In de 23 jaar, dat ik weet, heeft het kind al heel wat namen gehad, als het maar niet agressietraining heet zoals in the nineties. 

Uw coach is niet voor eufemismen en letterwoorden dus onder elkaar mag het van mij. PTV mag dan wel op de papieren staan het woord agressie is niet iets dat mooi crisis genoemd moet worden, het gaat er nu eenmaal over. 

In het beleid is men duidelijker, daar spreekt men tot op vandaag over agressiebeleid.

Handelen noemen we met recht en reden therapeutisch veiligheidshandelen. Het is zeker géén vechten-met-cliënten. 
Als je moet vechten dan is er al heel veel mis gegaan.
Het gaat over preventie en over tijdig en doordacht humaan handelen wanneer het nodig is. Na de interventie moet je verder kunnen met de cliënt. Het gaat niet over een pedagogische maatregel (straffen), de cliënt moet er fysiek en mentaal weerbaarder uit komen. 
Preventie - actie - herstel.

Bij ingrijpen geldt het zuinigheidsprincipe. We doen het zo weinig mogelijk, maar als er moet ingegrepen worden dan weet je
- wat te doen
- dat anderen helpen.

De eerste dag van de drie trainingsdagen zat al vol oefening, dat is de enige manier om zeker te worden. Vol zekerheid met cliënten omgaan, weten dat je het aan kunt, maakt paradoxaal genoeg dat je de technieken zelden zult moeten toepassen.

Er is alvast zoveel aan mijn polsen gewrongen, in mijn nek geknepen en aan mijn haar getrokken vandaag dat een pijnstiller en flexium gel welkom waren deze avond.
Mijn collega en ik zullen thuis niet oefenen, namen we ons voor. We hebben elkaar en anderen al genoeg omhelsd en gewurgd vandaag.

We hebben heel wat lectuur verzameld van andere psychiatrische centra dat het vreemd is dat we van deze organisatie niets mee krijgen. Volgens mij is het gezond voor instellingen om know how vrijelijk te delen als daar in het land nog meer mensen van kunnen profiteren. 
Ook onze trainers geven toe dat ze de technieken niet uitgevonden hebben en overal op prospectie zijn geweest. Vanwaar deze geheimhouding? 

Nu ja, pen en papier dan maar, en het visuele geheugen. Mijn collega en ik gaan deze training brengen in ons team, dit is niet de eerste keer dat we dit doen. 

We hebben al lectuur genoeg, en ik heb nog niets gehoord of gezien dat je niet kunt vinden op het internet. Deze zijn mijn favoriete filmpjes;

Gans de dag van dit. Met deze kunnen mijn medewerkers en collega 's al aan de slag. Ik kijk er vaak naar terug. 

Uw coach geeft training in mindfulness én rond agressie, en ik zie veel raakpunten. Het zijn geen twee uitersten, om een crisis te beheersen heb je dezelfde technieken nodig als om jezelf, jouw emoties en gedachten te beheersen. 

Morgen zal ik toch heel mild proberen om de documenten van onze trainers te pakken te krijgen. Ik ga er niet om vechten.

Tot binnenkort voor meer ..agressietraining
coach Clark Kent

GVO - Geestelijke Gezondheidsbevordering

Zo een simpel idee dat het geniaal is, waarvoor dank aan Tom 

geen 'psychiatrie' maar GVO zoals dat heet bij onze noorderburen.

een beetje opschuiven doet wonderen

Het hele idee is om de GG van iedereen een beetje op te schuiven zodat eigenlijk een grote groep van mensen terecht komen in een gemiddelde geestelijke gezondheid i.p.v. in hun verminderde geestelijke gezondheid. 

Met relatief eenvoudige ingrepen en interventies help je meteen een hele grote middengroep naar een hoger niveau geestelijke gezondheid. 
Aan de eigenlijk kleine groep van acute en psychische stoornissen kun je 'een weinig' doen (dat is realiteit, je bent geen mirakelwerker).

Toen ik deze figuur toonde in ons team kwam er meteen een aha-gevoel op en zei men 'dat toont inderdaad werkelijk wat we doen!'

Zo moeten modellen zijn hé, duidelijk en aantrekkelijk

Dat ziet er zo uit :

Belangrijk instrument van de GVO-functionaris is de expertise op het terrein van (de beïnvloeding van) gezondheidsgedrag.

(nu beetje blablabla..)
De effectiviteit van (gedragsgerichte) interventies of GVO wordt echter sterk verbeterd door ook andere manieren van gedragsbeïnvloeding in te zetten, zoals het faciliteren van gewenst (gezond) gedrag, bijvoorbeeld door het aanbieden van bepaalde voorzieningen en het wegnemen van (fysieke of sociale) barrières. 

Deze combinatie van inzet op verschillende (beleids)terreinen wordt ook wel facetbeleid genoemd. De GVO-functionaris werkt hierbij nadrukkelijk samen met professionals op andere terreinen binnen en buiten de GGD (GGD Nederland & NVPG, 2001).

En daar heb je het idee in een notendop.

Wat ik zo mooi vind aan geestelijke gezondheidsbevordering voor senioren is dat we de stempel psychiatrie ontwijken voor problemen die typisch leeftijdgebonden zijn en toch enige psychologisch inzicht en interventie nodig hebben. 

Er zijn op de afdeling mensen, en hun familieleden, die de psychische zorgen aanvaardbaarder vinden als ze zo gekaderd worden.

..en bewoners met een chronisch maar stabiel psychiatrisch probleem, die vinden er een thuis weg van de psychiatrie.
Iedereen tevreden.

Ik ben er helemaal voor om een kat een kat (en psychiatrie - psychiatrie) te noemen, maar in de laatste fasen van het leven hoeven levenswijze mensen niet in een vakje geplaatst te worden, en mogen we diplomatisch zijn, toch.

Het is het moment om in rustiger vaarwater te vertoeven en het leven plezierig en met een gevoel van voldoening af te ronden ..mits de zorgen van een bekwame ploeg

van uw ambassadeur voor de psychiatrie 
coach Clark Kent,

Nieuw werk - Wijs oudje op de afdeling psychiatrie

Wie denkt dat wijsheid enkel iets is voor slimme mensen, mensen die school genoten, kunnen lezen en schrijven, of meest van al 'hun verstand' nog hebben,
moet ik een illusie armer en een wijsheid rijker maken.

Als begeleider werk ik mijn professionele leven lang al met psychisch belaste mensen, maar zelfs de 'gekste' onder hen hebben me levenswijsheden en inzichten bijgebracht.

Vaak door hun unieke levenswandel en bestaan in instellingen of in een maatschappij die hen niet begrijpt, hebben ze wijze dingen te zeggen, of pikken ze in op zaken die alleen je psycholoog zou ontdekken. 

Ook mensen die verloren lopen, wanen, hallucineren, niet weten wie zij zijn komen verrassend uit de hoek, en zijn de moeite van een babbel waard.

Uw coach liep nog wat verloren op zijn nieuwe job en zei dat met een zuch tegen een dwalende vrouw. Ze repliceerde meteen ;

'Ach ge kent de weg en ge kent de taal, dat is al veel'

Ze gaf me een hand en duidelijk tevreden schokte ze voort.

Groetjes, coach Clark Kent