Posts tonen met het label Artstone. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Artstone. Alle posts tonen

maandag 5 januari 2015

Beleeftuin voor mensen met dementie | Je Partner zoeken in de houthandel


Winter, Het pas gelegde pad ligt er keihard bevroren bij, 
de konijnen trekken zich met zijn drieën niks aan van de koude. 

Tania pakt Gaston eens goed vast, iets dat hij voortdurend vraagt 'kom zoeteke M/V pak mij eens vast' , maar nu roept hij uit 'laat me maar los, gij hebt het ijskoud!'. Ze komt net van op het terras, we hebben samen de rozenbogen uit de wagen gehaald. Weer een project voor in de lente.

Winter. Wij denken vooruit.

Winter. Ik heb met mijn projectcollega afgesproken dat we in dit seizoen alle materialen, lees sponsors, zoeken voor de beleeftuin. Met de centjes van de kerstmarkt komen we niet heel ver.



Mijn collega zegt dat betonmannen een hart van beton hebben.
.. dat kan toch niet zo zijn!


Bij de houthandel maakte men ruim de tijd vrij om mee te rekenen en te tekenen hetgeen al een vermelding waard is. 


De grote gevers, zoals wél al Artstone Puurs, hebben we nog niet gevonden. 
Maar ze zijn hard nodig om de eerste Vlaamse beleeftuin te maken specifiek voor mensen met dementie. 



Goede partners met visie vinden die willen denken 'wat zit hier qua reclame en naambekendheid in voor mij' ,  'wordt ik bekend als een vernieuwer' , 'boor ik een nieuwe markt aan? ' en 'zal men mij zien als sociaal verankerd in de streek' .. het is een uitdaging op zijn minst. 


Uw coach is ook vooral enthousiast, geen promogirl, zou dat genoeg zijn? , dat en het feit dat opvang voor mensen met dementie een toenemend maatschappelijk thema is, en dat deze mensen gebouwd hebben aan onze maatschappij zodat wij het nu zo goed hebben.
Houtshop van der Gucht sponsort vanaf dit jaar 'niet meer' zeggen ze. Toch geholpen met details plannen.

Hopelijk vinden we binnen een straal van een half uurtje rijden vrijgevige bedrijven en mensen die niet vergeten dat we oud willen worden op een plaats waar we denken dat we thuis zijn. Wij gaan er voor want wie zoekt die vindt.

Hopelijk heb ik de houthandel niet afgeschrikt en willen ze een portie van het project doen. Alvast krijgen we een eerlijke kostenraming en dan kunnen we weer de baan op , als promogirl

groentjes van uw coach Clark Kent,


maandag 15 december 2014

Wij staken niet, maar Vuurke Stook mocht niet ontbreken in de beleeftuin



Wij staken .. het oude rotte konijnenhok in brand
Op het (gras)matje bij mr De Mesmaeker want verkeerde boom uit gedaan





















Wij staakten en werkten wel. Wij deden vrijwilligerswerk in de beleeftuin-in-wording.
Een legertje van acht vrijwilligers en drie grondwerkers begonnen tegen negen aan het pad. Vriendelijk gezwaaid naar de stakersposten en we geraakten er allemaal probleemloos door. 
Van alle kanten gadegeslagen door bewoners, bezoekers .. zie in de bovenhoek

Tegen de middag vertrokken de eerste vrijwilligers met de noorderzon (misschien omdat ze spruitjes kregen)
, maar kwamen er nieuwe gemotiveerde helpers opdagen.

Sommigen kennen hun krachten niet
Alias ons moe en coach Clark Kent waren er met de grondwerkers van zonsopgang tot zonsondergang. Respect voor ons moe want die moest na het buttelen nog uurroosters maken. 



Uw coach is ka-pot dus laat ik de beelden spreken. 
Met stabilisé weet Wendy van wanten

Hopelijk komt de technische dienst ons nog ter hulp om de molshopen wat deftig te leggen voor de winter zodat de bezoekers een net uitzicht hebben. 
De leemgrond is zwaar, en vruchtbaar, die gebruiken we in de plantbakken .. daar kan ik deze winter sponsors en werklieden voor gaan zoeken. 

Het was te donker voor een foto van het pad, maar geloof ons 'het is af !'

Hier is er nog ene af,
uw coach kreeg juist een bericht van ons moe 'help ik kan bijna niet meer bewegen'.
Ik voel me ook strammer en strammer worden. Voordat ik helemaal verstijf :
Warme groenten aan alle vrijwilligers 





Het enige dat nog helpt is friet, rum-cola, neurofen en spierrelaxerende middelen. En voor tien het bed in !

dinsdag 11 november 2014

Beleeftuin voor mensen met dementie | Lezen, kopen, sleuren, bedelen en milde schenkers vinden


'Mijn moestuin' van Wim Lybaert ligt nu eveneens op de inspiratiestapel van uw tuincoach Clark Kent. 
Lezen, kopen en bedelen voor sponsoring zijn zaken die ik samen met alias-ons-moe doe om het project beleeftuin te laten starten.

Cicero zei het al;
Wie een tuin heeft en een bibliotheek heeft alles dat hij nodig heeft.


Het idee van een tuin voor mensen met dementie waarin ruiken, voelen, proeven, zien, horen, activiteit en rust centraal staan, is een uniek project aan het worden, veel meer dan enkele kippen in de tuin zetten en daar het beste van hopen. 

Onderweg om een reuze konijnenhok op te halen met meneer de Mesmaeker, de voormalig meest- dieronvriendelijke-directeur-ooit die nu voluit gaat voor de beleeftuin, hoorde ik de hilarische reclames voor de tuinaannemer.
Instant tuinen, snel fruit, haag die meteen schiet, bestaat inderdaad niet. 

Het grondplan is getekend. Het wordt een platte 8 , een ring van Mobius. De mobiusband is een oneindige figuur met één vlak maar meerdere dimensies. Het tuinpad waarop je eeuwig kunt dwalen, maar steeds verschillende dingen tegenkomt, rond-en-rond.
Mijn vader was schrijnwerker en hij legde de riemen op zijn machines zo dat ze aan twee kanten gelijk zouden afslijten.

In Artstone  te Puurs vonden we een milde schenker voor alle
in het toonpark van Artstone mochten we onze kleur gaan bekijken
klinkers, tegels, stenen die we ooit zouden nodig hebben. 


Zaakvoerder Ann mocht het voorlopig zeer geheime plan van de beleeftuin zien en was meteen enthousiast, ze had het over een interessante nieuwe markt waar zij in wou pionieren.

Ze begreep ook dat we geen donkere klinkers wilden , want 'donker' staat voor 'diepte' iets waar mensen met dementie niet op durven gaan uit schrik ergens in te vallen. Een donkere drempel of mat schrikt af. We mochten dus een passende kleur kiezen.

Ann zei dat we er mensen mee naar de tuin zouden krijgen, en er ook meer bezoekers binnen de afdeling zouden lokken. Contact met de buitenwereld, natuur en maatschappij, is een van de betrachtingen van de beleeftuin. 

Leuk om te horen hoe iemand buiten het woonzorgcentrum direct mee is met het concept beleeftuin.

Leuk om te horen was dat zij een stukje lokale geschiedenis herkende in wat wij van plan zijn. Op de locatie van het rusthuis was er vroeger een privé dierentuin met struisvogels, varkens, flamingo 's, ooievaars en zelfs een leeuw.
Juist, het soort zoo waar dierenrechtenorganisaties terecht komaf mee gemaakt hebben. Het waren andere tijden, en het ganse dorp kwam zich vergapen aan de dieren. Ooievaars nestelden op mensen hun schouw.


Het idee dat zo een beleeftuin mensen zal boeien en buiten naar binnen brengt, zal volgens Ann werken.


Meneer de Mesmaeker was tevreden dat het door onze medewerkers geschonken konijnenhok van een goede grootte was, hij wilt GAIA niet tegen de borst stuiten. Onze hokken en rennen zullen groot zijn, net als onze plannen.
Volgende week komt onze vrijwilliger om het het hok aan te passen aan onze noden en onze kleurkeuze. Geen rommel op onze afdeling.

Volgende week komt ook de vrijwillige tuinaannemer de laatste metingen doen en hij is er zeker van dat onze mobiusband er voor de eerste winterprik zal liggen. Wim Lybaert zou trots zijn. We houden je op de hoogte !

vriendelijke groenten van uw coach Clark Kent.