Het boek Zorgvernieuwers | Uw coach Clark Kent werkt voor een zorgvernieuwer , en wordt een zorgvernieuwer

Ik werk voor een 'zorgvernieuwer'.
Uw coach werkt voor één van de negen zorgvernieuwers die betere zorg proberen te bieden door Anders te Organiseren. 

Ik werk 'anders' bij één van de negen praktijkverhalen uit het boek Zorgvernieuwers van Jos Benders & Claude Missiaen | Uitgegeven bij LANNOO CAMPUS | ISBN 978 94 014 1086 1.

Het is zo anders , dat het me meteen duidelijk is gemaakt bij de aanwerving en bij het aanvangen van mijn taak als teamcoördinator zorg. 
Meteen werd ik ondergedompeld in het opzet en de visie van de organisatie rond het opzetten , schikken , regelen van dingen.

'Ik ben geen theoreticus' zegt mijn directeur 'maar ik ben wel gebeten door het idee van vernieuwend organiseren'. 

Coach Clark Kent heeft zojuist een reeks achter de rug over de tien levenswetten, nu ga ik me richten op vernieuwend organiseren. 
Medewerkers zullen dit interessant vinden.

Het is ook mijn manier om (be)grip te krijgen voor de zeer vlakke moderne organisatie.
Over mijn 'weetjes van de week' zei collega Ster me ooit dat zij ze las als 'Wat heeft Clark deze week geleerd ?'. Zo kun je dat zéker ook bezien ! hahaha. Je leert iets het beste door het aan anderen te leren. 
Ik zit hier trouwens aan tafel met twee tieners die mekaar iets uit school aan het leren zijn.

Ik zal in deze eerste blog mijn eigen functie gauw situeren.
Als teamcoördinator (Team Lead in onderstaand schema) sta ik 'aan het hoofd' van een (woon)eenheid, eigenlijk drie wooneenheden. Ik ben één van de drie lokale stafleden 'onder' de directeur. 

De tien jaar jonge organisatie was bij oprichting klassiek regionaal gestructureerd en dat werkte goed voor een viertal instellingen. Hun succes zorgde voor een groeispurt , en de eens zo goede regionale structuur deed de boel vertragen. Lokale instellingen werden ontevreden, het werkte niet meer.

Ze hebben dan het roer plots omgegooid en resoluut gekozen voor een nieuwe vlakke manier van organiseren.

From Hierarchie To Holarchie (Brian Robertson)

Iedere cirkel is een 'holon' of een bubbel, een bel, verzameling, eenheid. 
Elk holon is een zelforganiserend team met eigen bestuur (gouvernance) en eigen identiteit. 
Waarom werken met zulke zelfsturende teams ? Ze hebben zelfbeschikking en uit de overtuiging 'professionals doen het goede'.

Elk idee, elk protocol komt van beneden uit naar de top. Bij het moeten gaan gebruiken van zo een protocol, voorschrift of werkwijze is het team betrokken geweest in het uitwerken er van zodat de werkwijze ook snel aanvaard en toegepast wordt.

Die protocols zijn soms minder glad dan protocols die uitgewerkt worden door experts-van-boven-af , maar ze zijn er wel snel en zijn geen dode letter en zijn vlot aan te passen.

Gemaakte beslissingen kunnen ook steeds weer opnieuw aan de orde gesteld mogen worden. 
Dat mag omdat de wereld razendsnel verandert. Dat was zo bij computertechnologie, maar nu ook in de zorg ! De bevolking veroudert vlug, jaar na jaar zijn er andere uitdagingen. 

Zorgverleners, mijn medewerkers, zijn geen handenarbeiders meer maar kenniswerkers ! 
Mijn taak als teamcoördinator is hen blijvend te helpen ontwikkelen, mijn bubbels te 'doen' werken zodat het geheel marcheert. 

Het zou dom zijn om sterk bij je besluiten te blijven als de omgeving steeds opnieuw verandert. Het moet allemaal niet perfect maar organisch (zoals in het model 'tekeningetje' van Ken Wilber)

Van beneden naar boven toe werken vraagt heus wel wat organisatie, het is niet zomaar wat, het is alleen anders.

Dus daar zal ik het een tijdje over gaan hebben terwijl ik zelf op ontdekking ben.

Groetjes van uw coach Clark Kent,

Laat gedeeld , maar mooi beeld

Als het niet meer gaat zoals het moet .. | dementievriendelijk motto

Uw coach zag deze week op een zorgvernieuwende afdeling voor mensen met dementie hun leuze in reuze-letters op de muur en kon het niet laten om een foto met u allemaal te delen. Geniaal motto van dit team ..

Zorg kan niet zonder Dieren | Therapeutische meerwaarde van dieren bij behandeling, contact en huiselijkheid

Dieren kunnen niet zonder zorg , dat is wat mij vooral te binnen schiet bij het idee om een dier te houden. Beesten houden, is dus niks voor mij.

‘wat mij te binnen schoot’ zou ik moeten zeggen. Ik 'wil' nu wel dieren ! In de Zorg !

Clark Kent is nog geen pet-lover , toch volg even ..

Konijnen heb ik vroeger gehad , die zaten buiten in een hok en een ren. Buiten is goed.

Thuis heb ik twee landschildpadden, buiten , en geef ik alle vogels in de tuin eten. Wij zijn te vaak weg , werken, op school, naar familie voor huisdieren ..

Een huisdier verdient zorg , én baasjes die niet allergisch voor hen zijn. In de Ardennen namen we bijna een jong zwerfkatje onder onze hoede , maar enkele dagen later was het duidelijk we gaan dan levenslang aan de medicatie zitten.

Verwaarlozing is nog erger , zwijg me daarvan ! Als psychiatrisch verpleegkundige heb ik in de jaren tachtig gegruweld van het advies dat veel collega ’s gaven aan psychisch belaste mensen om een huisdier te houden, 

want dan moet je wel buiten, dan heb je gezelschap, dan moet je er voor zorgen. Mis(behandeld) want baasje herviel en hond kwam niet meer buiten en drol overal, of goudvis onvindbaar in kom vol groene soep.

Vandaag dan ook een vreemd genoeg positief stuk over dieren van uw coach Clark Kent.

Zorg kan niet zonder dieren.

Ik vind het zeer toepasselijk als hulpverlener om te pleiten voor het inschakelen van dieren in de zorg als een instrument.

De fondsenwerving zou er volgens G-man zijn, en zij weet er alles van. Als dat zo blijkt te zijn, zal ik er als de 'kippen' bij zijn om het met onze afdelingen voor mensen met dementie te mogen doen. 

Uit verschillende onderzoeken is gebleken dat zorgdieren een activerende en/of therapeutische meerwaarde bieden op verschillende terreinen: fysiologie, sociaal gedrag, cognitief (verstandelijk), in waarneming, in contact, emotioneel, goed gevoel, structuur en ritme, anatomisch, verbindend

Hoe kan ik u overtuigen want ik heb het zelf gezien als medewerkers hun hondje spontaan mee brachten. Enkele maanden geleden deden we een dieren-dag en mocht iedereen zijn huisdier meebrengen, er kwamen ook dieren van de dierenboerderij. Medewerker Fons vervoerde zelfs een geit en een schaap in de koffer van zijn wagen | iets dat hij nooit meer zal doen !

De oudjes ge-no-ten , ook van het verhaal van die geit in de auto.

Bij beschut wonen waar ik werkte , had men een huis-labrador.

coach Clark Kent geeft je artikels van mensen die er mooi over kunnen schrijven , en hoopt op dieren op de afdeling , en zeker in zijn tuin.

• Fysiologie

–        Verlaagt hartslag en bloeddruk

–        Kalmerende werking

–        Stressreducerend

• Sociaal gedrag

–        Bevordert openheid van mensen ten aanzien van hun omgeving

–        Stimuleert interactie

–        Vergroot empathisch vermogen, (inlevingsvermogen in anderen) met name bij kinderen

–        Prikkelt zorgvaardigheden

–        Metafoor voor sociale interacties

• Cognitief

–        Stimuleert geheugen en communicatieve vaardigheden

–        Vergroot concentratie

–        Algemene cognitieve vaardigheden kunnen worden verbeterd/vergroot

• Zintuiglijke waarnemingen/lichamelijk contact

–        Fysieke warmte, lichamelijke aanraking voelen van de ander

–        Op een fysieke manier uiten van affecties naar de ander

• Emotioneel

–        Ervaren van gevoel van verbondenheid met de ander

–        Positief effect op gevoel van eigenwaarde (een dier is niet veroordelend)

–        Emoties uiten en richting geven

–        Dieren kunnen als rolmodel dienen

–        Mogelijkheid tot hechting op een veilige manier vanwege onvoorwaardelijke acceptatie van dieren (m.n. honden/katten)

–        Dieren spiegelen gedrag en onderliggend gevoel

• Plezier, vrolijkheid, humor, goed gevoel
• Structuur en ritme
• Anatomisch

–        Fijne motoriek; bijvoorbeeld aaien, voelen, aanraking, betasten

–        Grove motoriek; bijvoorbeeld opstaan, wandelen,

• In contact de verbinding aangaan

–        Bevestigend

–        Toegankelijk

–        Het dier brengt de mens in contact met zichzelf

http://freecoachclarkkent.blogspot.be/2012/05/arcitectonica-dementievriendelijke.html

Inspirerend : I Like being 98 | Ik heb geen geld te geven , maar kan nog wel 'mezelf' geven.

Hetgeen me zo trof in deze recente video van 22 februari 2014 nam ik als titel ; "ik kan nog wel 'mezelf' geven .. "

.. en als zij het nog kan , ga ik 't zéker ook nog lang kunnen, denk ik dan.
.. en écht geven heeft niets te maken met bezittingen geven

groetjes van uw véél jongere coach Clark Kent,

YouTube film | Will Bowen - A Complaint Free World

Ik 'tolereer' U | ik 'verdraag' U | klinkt niet écht positief eh. | maak gewoon geen onderscheid, punt uit.

'Verdraagzaamheid' begint jong.
Liever nog hoor ik 'geen onderscheid maken begint jong !'

Jong en oud , progressief of conservatief , als coach geef 
ik je verschillende opinies zodat jij zelf je weg vinden kunt van waar je nu bent naar waar je wilt zijn. Begrip voor een andere mening is daarvoor noodzakelijk. Je proeft er tenminste eens van , en nadien besluit je - voorlopig - of je iets mag of niet.

Op vlak van homorechten beschouw ik mezelf en mijn gezin als open en positief. 
Zoals Alex Agnew de comedian het zegt ben ik voor gelijke rechten. Geweld op homo 's moet echter niet 'zwaarder' bestraft worden .." zwaarder dan wat ? zwaarder dan geweld op hetero 's ? ? "

"Oh dan wordt het gemakkelijk , de volgende keer dat ze me aanpakken roep ik verwijfd 'Oh stop! 'mijn nagel gebroken aah !" "Ze zullen rap op zoek gaan naar een hetero om in elkaar te slaan , want geweld op een homo wordt zwaarder bestraft". (naar Alex Agnew)

Ik tolereer homo 's ook niet. Tolereren klinkt negatief , hautain zelfs (compleet uit de hoogte).. 
"ik tolereer U, ik verdraag U". "Klinkt niet écht positief he? Ge verdraagt iets dat ge eigenlijk niks vindt , ge tolereert een natte scheet in de lift of op een feestje omdat ge niet anders kunt" (naar Alex Agnew)
Nee, ik tolereer geen homo 's, ik vind het gewoon en normaal, de natuur is zo , voila. (dat is iets héél anders dan tolereren!). Ik heb er ook totaal geen boodschap aan dat gelovigen ongelovigen of anders gelovigen verdragen .. no way.

Dit artikel vind ik als coach geweldig ! Het doet mij stil staan bij de rappe evolutie (van gelijk wat eigenlijk)  en het feit dat je iedereen moet mee-hebben. Anders krijg je tegen-reacties, extremen, en vijandelijke tegenstellingen. 

daar gaan we met de tolerante groeten van coach Clark Kent,

'Te snelle evolutie in homorechten niet altijd goede zaak' (Eva Brems)

Wided BouchrikaStagiaire bij Knack.be

03/03/2014 om 13:45 - Bijgewerkt om 13:45

In bijna de helft van de zowat 200 landen in de wereld zijn wetten van kracht die homoseksualiteit bestraffen. Zoals de nieuwe regels in Rusland en Oeganda aantonen, neemt de homofobie bovendien nog toe.

•  reacties( 1)

© Reuters

Volgens de Internationale lesbische, homo, biseksuele, trans- en interseksuele associatie (ILGA) maken 82 landen zich schuldig aan criminalisering van homoseksualiteit. Nieuwe wetten tegen 'homopropaganda' in Rusland, brengen de teller naar 83. Homofobie lijkt dus alleen maar toe te nemen in de wereld. 'Er is een dubbele beweging aan de gang. Het ene deel is progressief en het andere reageert daar hevig op met een antihomobeweging', legt mensenrechtenspecialist van de Universiteit Gent, Eva Brems, uit.

'Geen tijd voor culturele aanpassing'

Twee provincies in Indonesië en niet-internationaal erkende staten als Palestina en het door Turkije beheerde noordelijke Cyprus, vervolledigen de lijst van 82 staten waar homoseksualiteit een crimineel gegeven is. Maar ook het Rusland van de Olympische Winterspelen in Sotsji maakt zich steeds meer schuldig aan discriminatie. En hoewel homoseksualiteit in de meeste Afrikaanse landen al strafbaar was, verstrengden Oeganda en Nigeria de wetgeving onlangs nog.

'In heel wat landen wordt de strijd tegen discriminatie en voor bijvoorbeeld het homohuwelijk doorgezet. Maar aan de andere kant heb je president Vladimir Poetin die de verspreiding van homoseksualiteit in Rusland wil tegengaan en ook in Afrika is er sprake van regressie', zegt Brems.

'Sommige mensen beweren dat het eigenlijk geen goede zaak is dat het elders zo snel vooruitgaat. En daar zit wel een zekere waarheid in', aldus Brems. 'Homorechtenactivisten in Afrika hebben zelf al beaamd dat de te snelle positieve evolutie niet goed is. Er moet eerst een fase van tolerantie komen in die landen. Maar nu worden ze meteen geconfronteerd met iets als het homohuwelijk. Hun cultuur krijgt de kans niet zich aan te passen. Er is geen tijd voor debat. En dat resulteert in een extreme negatieve reactie.'

Antihomoseksueel Amerika

Discriminatie van homoseksuelen wordt doorgaans geassocieerd met Afrikaanse staten, maar een van de grootste landen waar holebi's nog niet volledig aanvaard worden is misschien wel verrassend Amerika. 'In de Verenigde Staten is die dubbele beweging die in de hele wereld bezig is, eigenlijk goed zichtbaar', meent Brems.

President Barack Obama heeft in de Verenigde Staten voor een voorzichtige vooruitgang gezorgd. Brems: 'Federaal is Amerika niet homofoob. De strijd speelt zich af binnen de staten.'

In de Amerikaanse staat Arizona heeft het parlement een wet aangenomendie bedrijven toestaat om homoseksuele klanten de deur te wijzen om religieuze redenen. In Kansas geraakte een soortgelijke wet net niet door de senaat en recent verklaarde een rechter in Texas een verbod op het homohuwelijk nog onwettig. Het homohuwelijk is legaal in 17 staten en Washington DC, maar verboden in 29 andere.

Een verdediger van het traditionele huwelijk in Washington. © Reuters

Amerikaanse invloed in Afrika

'De strijd tegen homoseksualiteit die door een aantal Amerikanen in de staten wordt gevoerd, wordt ook buiten de VS doorgezet. Het gebeurt niet zo extreem als toen George Bush een officieel antiabortusbeleid voerde, maar de antihomoseksuele gedachte wordt ook nu door Amerikanen in Afrika uitgedragen. Vooral private Amerikaanse organisaties - kerken of daaraan verbonden verenigingen - hebben een grote invloed in Afrika', vertelt Brems.

De wet die levenslange celstraffen oplegt aan homoseksuelen in Oeganda, zou beïnvloed zijn geweest door Amerikaanse christelijke evangelisten die het land in 2009 bezochten. Het wetsvoorstel dat toen werd voorgedragen, hield nog de doodstraf in. Een van de evangelisten, Scott Lively, heeft toegegeven de wet te hebben besproken met Oegandese wetgevers.

België als homoparadijs?

Ondertussen versoepelde België het asielbeleid voor homoseksuelen uit Oeganda. 'België wordt door velen beschouwd als een homoparadijs', meent Michiel Vanackere, woordvoerder van holebivereniging 'Wel Jong Niet Hetero'.

Vanackere: 'België wordt een progressief land genoemd en het is waar, we hebben al veel rechten verkregen. Holebi's kunnen al tien jaar trouwen en sinds 2006 is ook adoptie mogelijk. Maar we zijn nog niet waar we moeten zijn. Het is niet omdat we in vergelijking met de rest van de wereld vooruit zijn gegaan, dat we hiermee maar tevreden moeten zijn.'

Vanackere denkt niet dat er meer homofobie is, of toch zeker niet in België: 'Maar het is zichtbaarder geworden. Geweld wordt sneller aangegeven. Fysiek geweld en nageroepen worden op straat, komen nog wel voor, maar in mindere mate. De homofobie is vooral anders geworden.'

Het gaat over een moderne homofobie, vindt Vanackere. 'Het is niet meer aanvaardbaar om zich expliciet tegen homoseksualiteit uit te spreken, maar het zit nu in subtielere dingen. Mensen vragen zich bijvoorbeeld af waarom holebi's hand in hand over straat moeten lopen of waarom ze zo 'verwijfd' moeten doen. Een veranderde wetgeving, betekent niet noodzakelijk een veranderde mentaliteit.'

'Tegenbeweging Frankrijk is niet slecht'

In Frankrijk werd heftig gereageerd op de invoering van het homohuwelijk. Een tegenbeweging die in België afwezig bleef. 'Ik vind het even opmerkelijk dat er niet gereageerd wordt, als dat er wel een reactie komt', vindt Brems. 'Iedereen keek hier zo verrast op, dat groepen in Frankrijk zich tegen die wetgeving verzetten, maar dat was hun recht. Rusland beknot de mening van homoactivisten, maar wij mogen het omgekeerde ook niet doen. Iedereen heeft het recht op vrije meningsuiting.'

'Bovendien is dat debat een essentieel deel in de mentaliteitswijziging van een samenleving. Binnen tien of twintig jaar zullen ze zich in Frankrijk misschien wel afvragen waarom ze zich ooit zo tegen die wet verzet hebben', zegt Brems.

Knack.be-nieuws in je facebook nieuwsfeed

Employers google you !

Ik kon het als coach en jobcoach niet laten om dit stuk van Susan J. te rebloggen. Zelf kon ik het niet beter verwoorden. Let op je online-reputatie, en daar kun je iets aan doen.

Susan P. Joyce

Editor and chief technology writer, Job-Hunt.org

What 80% Of Employers Do Before Inviting You For An Interview

Posted: 03/01/2014 7:00 am EST Updated: 03/02/2014 12:59 pm EST

Print Article

Many job seekers have described to me that submitting a resume in today's job market is mostly a banging-their-head-against-a-wall, extremely frustrating waste of time.

You want that resume to get you into an interview, but it doesn't. I think this could be why:

80% of employers

Google job seekers

before inviting them

into an interview!

If employers don't find something good and solid, that agrees with the resume -- a LinkedIn Profile is perfect for this -- you aren't invited in for an interview.

Interviewing job candidates is very expensive for an employer to do (second only to the cost of hiring the wrong candidate)! Consequently, employers use Google searches to try to avoid those expensive mistakes.

The resume-submission-to-interview-invitation process typically runs through these four steps:

Step 1. Resumes are received and screened into two groups ("possibles" and "no").

Step 2. Someone opens up a browser, and begins Googling the "possibles" which are then screened into three groups ("more likely" and "less likely" and "no") based on what is discovered - or NOT discovered.

Step 3. The "more likelys" are compared. Phone interviews (a.k.a. "phone screens") may be conducted.

Step 4. Invitations to interview are extended, and the real dance begins.

When nothing, or nothing good, is found about you, you end up in the "less likely" or "no" piles in step 2.

What Should Job Seekers Do in Response?

The good news is that job seekers can influence what is found in this process.

In addition, your participation will not only help you survive the Googling, it will also increase your "market value" and the size of your networks.

1. Google yourself!

Look at the first three or four pages to see what is visible to an employer about you.

DO NOT be happy if they find nothing about you on Google! That means either of two things to most employers -- you don't know how the world works today (so you are out-of-date) or you are hiding something. Neither of those two impressions will help you in your job search.

Then, practice Defensive Googling for the rest of your job search (and career).

2. Google anyone well-known and well-respected in your field.

What does Google show on the first page of search results? Assuming it doesn't show things like TIME magazine cover stories, a feature in The New York Times, a 60 MINUTES segment, and other similar high profile media mentions, carefully look at what you find. I bet you could also get visibility in most, if not all, of those venues!

If you Google my name, you'll find:

• My LinkedIn Profile
• My Twitter page
• My Google+ Profile (naturally!)
• My VisualCV
• My Facebook Profile
• My HuffingtonPost articles
• My Amazon Profile
• A Pinterest page
• A YouTube page
• Etc.

ALL of those pages are available for everyone at no cost. The LinkedIn and other social media pages are easy to set up and very popular with Google. The best part is that all of these pages describe me in my own words, because I wrote them! And because they are "public" for the world, including my colleagues and friends, to see, the assumption is that they're probably true, at least for the most part.

3. Read my Reputation Management (or Recovery) Post

You can manage this issue. It takes time to set up and develop, but once you have, it will take only an hour or two a week to maintain (assuming minimal participation). When you are in job search mode, you will be spending more time on this issue because it is so important to your job search.

4. Get busy working on your public image.

It's not just for movie and TV stars and musicians any more. We're all famous, at least a little, and the sooner you get started managing your public persona, the better off you will be. If you prefer, think of it as "personal branding." The greater your positive online visibility, the better your online reputation, and the greater the likelihood that you will have a response to your resume the next time you submit it to an appropriate opportunity.

Do review the steps in Defensive Googling to stay current with what Google shows the world about you.

Not Optional Any Longer

This post is in reaction to a discussion I had with a job seeker who is desperate for a job, but very reluctant to put herself "out there" online. Making matters worse, she is looking for a job in marketing. Anyone in marketing or sales today MUST demonstrate that they understand how the online marketplace works, so she is really hampering her job search. I hope she reads this and overcomes her fear of online visibility.

Follow me on G+ for more job search tips! https://plus.google.com/+SusanPJoyce/

Susan P. Joyce is president of NETability, Inc. and the editor and chief technology writer for Job-Hunt.org and WorkCoachCafe.com. This piece first appeared onWorkCoachCafe.com.

EARLIER ON HUFF/POST50:

Er is 'goed' nieuws, 'slecht' nieuws, en 'bizar' nieuws | coach Clark Kent werd deze morgen wakker in funerarium

Welk nieuws wil je eerst ?

Er is goed nieuws, slecht nieuws, en bizar nieuws

Man wordt in funerarium wakker in lijkzak

Gisteren om 17:07 door Guy Stevens

Foto: WAPT News

Net op het moment dat een doodverklaarde man gebalsemd zou worden, is hij wakker geworden in zijn lijkzak. Walter Williams begon meteen hevig om zich heen te trappen en maakte zijn familie zo dolgelukkig.

Walter Williams werd woensdag gevonden in zijn woning in het Amerikaanse Lexington. De lijkschouwer kwam ter plaatse en verklaarde de man dood. ‘Ik zag ze hem uit zijn huis halen en in de lijkzak stoppen’, zegt Eddie Hester, de neef van Williams, aan WAPT News. ‘Ik schrok dan ook enorm toen ze mij wat later belden om te zeggen dat het nog te vroeg was voor hem om te sterven. Ik begreep het niet, maar blijkbaar was hij dus wakker geworden.’

Het was pas net voor de balseming dat hij wakker werd, in een lijkzak in het funerarium. Vermoedelijk was zijn pacemaker gestopt en wat later weer in gang geschoten. ‘Het is een mirakel’, zei de lijkschouwer.

Bekijk de reportage hier .

Het is verbazingwekkend, en ook niet. In de  1800's waren mensen bang om levend begraven te worden want de dood werd niet fatsoenlijk vastgesteld. Het is eerder bizar dat nieuwszenders liever dit uitzenden dan écht 'goed' nieuws. Of is dit 'goed' nieuws ? Er is beter .. of opwekkender, dat niet op 'de buis' of 'flatscreen' is te zien.

Groetjes van coach Clark Kent, levend-en-wel,

Tja , ik heb goed gelachen met een slimme reactie op de site van de krant De Standaard ;

"is beter dan in den oven wakker worden!"