donderdag 11 september 2014

Op vakantie met mensen met dementie en hun familie | de 'goede' bewoners blijven eens thuis | Buitengewoon !


September oudercontact ! Zat uw coach weer ff op de schoolbank (horror).
Uw ouders zullen het vaak hebben moeten doen voor u, u voor uw kinderen

..en op een gezegende leeftijd keren de rollen om, gaan de kinderen op 'ouderencontact' in het rusthuis. Het gevoel van wééral bekruipt hun dan misschien ook, het is des mensen. 

Aangenaam samen zijn met jouw ouders in een rusthuis kan moeilijk zijn. Je vader of moeder is minder mobiel, knoeit, roept, stelt ongepast gedrag in sociale situaties, kortom het is geen pretje meer om er mee buiten te komen. Je komt de drempel van het rusthuis niet meer over met haar. Nooit meer buiten! 
En binnen is het een beetje klinisch, kliniekerig, toch.


Op vakantie gaan? Uitgesloten ! In een groep vreemden is moeder angstig en vader opstandig, 's nachts lopen ze rond.
Niet-te-doen !

Maar één keer per jaar gaan mijn medewerkers drie dagen, twee nachten, vrijwillig op verlof met bewoners met dementie en hun familie.
Veertien bewoners, zeven medewerkers, en een twintigtal familieleden en vrijwilligers samen weg van het rusthuis naar het Hollandse platte land. Naar een groepsaccommodatie, géén hospitaal, een boerderij.


Je stapt je kamer uit en staat pardoes op een aanpalende werkende boerderij. Tussen jou en het erf staat een haagje, een kippenren, een paar ezels.
Oma 's wasdraad, zo herkenbaar ! Bij de derde was er al discussie over de maat onderbroeken
dieren van de boerderij .. een van de vroegste herinneringen (gezien op het land ,of geleerd op school) 



Nee, ze gaan niet met de beste bewoners van het rusthuis op vakantie - zij gaan met mensen-met-dementie in ver gevorderde stadia op vakantie! De 'beste' bewoners blijven thuis. 

Stel je al de rampen voor die kunnen gebeuren

..en ze gebeuren niet.
Mia in de mist


O jawel, Annemarie stond op toen staflid Lore ging slapen, Lore deed geen oog dicht. Annemarie haar mond staat niet stil zegt Lore, zij ging Pauline die snurkte zeggen dat ze een 'varken' was en brabbelde maar door 

Al de verhalen die ik hoorde op mijn bezoekdag werden met liefde verteld ..eigenlijk ging het stuk voor stuk over 'ongepast' gedrag maar - en nu komt het - alle begeleiders, vrijwilligers, en familieleden hadden steun aan elkaar en namen alles voor lief. 

Hier maakte het niet uit hoe (mag ik het één keertje schroomloos incorrect zeggen) zot het gedrag van hun ouders is. 
Iedereen zit in hetzelfde schuitje , en ze zijn op vakantie ! 
Om alle rare uitspraken en vreemde gebeurtenissen kon gelachen worden ..en iedereen doet een beetje los en zot. Ontspannend.


'Wat een fantastisch initiatief voor de familie' zei een familielid me. Onmiddellijk vielen enkele anderen haar bij.

 'Eindelijk nog eens met mijn moeder samen, we zijn op het erf gaan wandelen met ons twee, hier kan toch niks gebeuren'.

'Hier kunnen we praten over heel die toestand en over dementie, iedereen maakt hetzelfde mee'.
Het was precies een dementiecafé van drie dagen met overnachtingen.

'Heb je vader zien eten!'.

'Zeg die frigo zit vol cava!, hebben we geen water bij? Dan maar naar de Albert Hein.'

Het was een grote groep maar ik gebruik enkel de beelden van mensen die het toelieten (je weet wel wat je mag tonen, wacht we gaan poseren). 'Ja moeder die slaapt, vader dut, daar is niks mis mee.'
Het leven zoals het is, geen show.

Wat ik meemaakte op die ene bezoekdag van me was 'magisch' en 'plezant'. Riant ontbijt - ik zag mensen véél eten die op de afdeling nauwelijks eten - wandelen naar de boerderijen, kalfjes voederen, dieren kijken, mosselen eten - de Hollandse kok maakte kleffe vette frieten - een middagdutje doen of wandelen, op huifkarrentocht met aangepaste karren (wow!), ijs eten in 'de Bokkenrijder', een zotte show door medewerkers en vrijwilligers, een beetje extra toen Ans absoluut wou paaldansen aan die dikke eiken balk..
                
    







Dat onbevangen en onbezorgd samen zijn vraagt wel wat organisatie, maar ik heb meegemaakt dat het zeer die moeite waard is om enkele dagen dubbel team te voorzien voor vakantiegangers en achterblijvers. 

Onze drijvende kracht animatrice Lilly doet dit nu al jaren, naar de boerderij, naar zee, en ze inspireert elke keer weer zoveel medewerkers van de kuisploeg, technische dienst, zorg, verpleging, staf dat we een wachtlijst hebben van mensen die vrijwillig mee willen gaan ! Believe it or not, het is zo.

Wie had er Wies haar haar gewassen vlak voor vertrek? Haar zoon had gisteren speciaal voor de trip krollen ingedraaid. Ook dat werd snel verholpen, niemand die het merkt. Dat is inzet !

Ik heb iedereen van harte bedankt , en ik was heel vereerd om te horen te krijgen dat onze ploeg voor mensen met dementie heel bijzonder is. De familie was vol lof.
Het schept ook tonnen goodwill t.o.v. mijn medewerkers die elke dag hun best doen in lastige omstandigheden.

Groetjes van coach Clark Kent,
ik dacht dat heel Holland vol 'gabbers' zat. Toen ik daar toekwam liep het echter vol boeren en boerinnen en gewone mensen. Uw coach was een beetje een beetje verkeerd gekleed. Maar ach, zo een oranje klak is gemakkelijk om te volgen bij uitstapjes. Mijn tieners kregen hun kleren 's avonds terug (maar pa toch!)
Alle mossels testen
een glas 'fruitsap' drinken met fatsoenlijke mensen
Super accommodatie, we kregen hoog-laag bedden op vraag













maandag 8 september 2014

Neem gerust een bolleke | Een goed gesprek met Napoleon

Op mijn bureau staat een inmaakpot met bonbon Napoleon.
Voor de nietsvermoedende medewerker of gesprekspartner die binnen struint, is het een snoepje. Maar niets is wat het 'lijkt' bij coach Clark Kent! Het is een van mijn geheime wapens.

Ook hier is zéér diep over nagedacht door uw coach, én door Napoleon, Frans staatsman en keizer 1769-1821. Hij zei:

Bekwaamheid geeft weinig zonder gunstige gelegenheid

Het is mijn gespreksbokaal.
Voor mensen die zonder reden binnenkomen, of zich niet meer herinneren waarom ze binnen zijn gekomen, is het een zuurtje.
Als mensen willen komen communiceren dan is het een gereedschap. 
Want aan mijn kant van de bokaal plakt mijn leidraad voor een goed gesprek. Ik ben sinds 1994 'in gesprek' en dit geheugensteuntje geeft me in één oogopslag alles om van élk gesprek een goed gesprek te maken.
Het feedbackmodel in één oogopslag.
4G is bij mij low-tech.

De vier G's ..waarvan ik er altijd wel een stuk of twee vergeet als ik niet oplet. 

Er doen zich in mijn werk met oude bewoners, hun familie en mijn jonge medewerkers ontelbare gunstige gelegenheden voor om goede gesprekken te doen. Dit spiekbriefje heeft me al even vaak geholpen. Professor X had het misschien niet zo voorzien maar zo gebruik ik het.

Voila, weer een coaching-geheim onthuld. 
De volgende twee weken maak ik van elk gesprek een goed gesprek. En voor de volgende evaluaties zeg ik:

geen zorgen, een goed gesprek leidt altijd tot een goede tekst. 

Neem gerust een bolleke van

coach Clark Kent,









zondag 7 september 2014

Je eigen Boerderijtuin | de Legnood van coach Clark Kent | Met de aars boven kokend water


Clark Kent is een boekenwurm. Uurroosters maken is zowat het enige waarover ik géén boeken wil lezen, verder verlokt gewoon elk boek tot lezen als het een leuke titel heeft of mooi uitgegeven is. Ja ook over mijn werk. Ik lees er even vaak over dan als dat ik er ben. 

Gisteren ging ik om vriend Wim te zien én voor het vermaak naar de Standaard Boekhandel Stabroek. Supergirl moest een boek hebben voor school en vader Kent rijdt er graag eens op uit (vliegen doe ik niet voor mezelf en dikwijls alleen 's nachts).

We gaan een beleeftuin maken, iets waar ik ervaring mee heb in de psychiatrie. Ik vlieg er in met ..boeken. Een tuin vraagt planning.
Live , een plank uit de winkel van Wim en Margot & co

Legnood. Door onevenwichtige voeding met te veel afval kan een kip soms geen ei leggen. De hen ziet er ellendig uit en blijft in en uit de nestkast gaan om het ei, dat vastzit in de eileider, te proberen leggen. Deze ernstige aandoening vereist direct ingrijpen, want de kip kan snel doodgaan.

ISBN 9789491853029
Smeer de aars in met vaseline. Houd de kip boven een pan met kokend water zodat de stoom de aars bevochtigt en ontspant. Verbrandt de kip niet! Als het ei in de kip breekt, kan ze een dodelijk infectie oplopen.

Kippen zijn misschien wel het leukste onderdeel van de boerderijtuin. Voor relatief weinig geld bezorgen kippen je verse, biologische eieren en veel plezier en gezelligheid in de tuin.

Mijn Noorse zus vindt haar hertjes ook leuk, die vreten ook alles wat ze zaait op. Kippen krijgen bij ons een ren, en heel soms vrije uitloop als de tuin afgeschermd kan worden.

Het welzijn van groenten en kippen en cliënten en bewoners en familie en medewerkers ligt me nauw aan het hart.

Coach Clark Kent verkeert vaak in legnood. Ik kan gelukkig mijn ei kwijt in mijn werk, en mijn eerste ambitie als vader gaat ook zonder vaseline. 

Lezen tot de Lente.

coach Clark Kent,
Een groot voorhoofd, hopelijk een teken van intelligentie





donderdag 14 augustus 2014

(doorheen) Heidi 's Huis in de beleeftuin | Logistieke problemen, Lopen en niet diep nadenken



Zo een beleeftuin voor mensen met dementie werkt dat ?

En een omgeving aangepast voor mensen met dementie is een omgeving waar iedereen zich thuis voelt. Wat werkt voor voor mensen met dementie, werkt ook voor 'gewone' bejaarde mensen is de algemene regel.

Wacht, er volgt nog wat slimme tekst maar eerst wat van mijn eigenste domme spierkracht gebruiken om het huisje van Heidi doorheen haar huisje te sleuren met enige hulp van een snelle en gehaaste werkman.

 Dit doe je als coach en psychiatrisch hulpverlener niet elke dag 
.. even halt houden voor haar boekenrek (toffe loftstijl)
Boeken ! (Kwijl, Kwijl)

Wegwezen voordat de koers in Wilrijk begint !
Wegwezen want mijn deskundige hulp heeft haast, hij loopt met die panelen zo hard dat ik 'm niet kan bijhouden.


Wat is het effect van een tuin ? Uw coach kreeg een goed artikel van de meest-dieronvriendelijke-directeur , by the way een onterechte-titel-uit-een-verleden-met-een-hanenplaag-rond-het-rusthuis, 
hij draagt die 'titel' met humor en trots, 
waarin alle effecten in verschillende projecten werden opgesomd. Een Engelse studie met volgende duidelijke bevindingen;

Minder medicatie, minder agressie, meer rust, beter slapen, meer contact, meer beleving, meer welbevinden, grotere betrokkenheid van familie, meer bezoek, voldoening van medewerkers, 

Als ik de samenvatting nog eens héél kort mag samenvatten;

Overtuigend gunstig.

Dat gezegd zijnde, is het wel een hele bedoening om de boel op te zetten. We smijten wat kippen en konijnen in de tuin is het niet.

Eerst moet het bestuur overtuigd worden, er moet een plan komen, een tijdlijn, er-is-geen-geld-voor, je moet bedelen, je krijgt veel 'nee' als antwoord en mag je niet laten ontmoedigen, gekregen items moeten gehaald worden, sommige moeten betaald worden, alles moet proper blijven, logistieke problemen, wie steekt er zijn tijd in?, wie mag er jobtijd in steken?, wat is vrijwillig en wat niet?, kun je het aan ..

nu ja, niet onnadenkend zijn .. maar ook niet diep nadenken

klinkt dat als zinvolle raad?

Uw coach heeft wat ervaring met verschillende instellingen en werkt nu in een 'goeie'. Al die vorige vragen blijven ook daar hoor. 

In mijn teams kiemen nu wel talenten die eerst onder de grond zaten. 
Er zijn onverwachte helpers en onverwachte meevallers !

Op twee dagen tijd was het geschonken tuinhuis (uiteen) gehaald, vervoerd, en ineen gezet. 
Klinkt simpel eh .. maar dat was het niet. Toch levert het weer een leuke reeks herinneringen op;

Het ding staat nu wel een najaar en een winter voor mijn uitzicht, voor het raam van mijn bureautje. Wanneer het tuinpad er ligt en lente begint, krijgt het huisje zijn plaats in de beleeftuin. Je moet er iets voor over hebben eh.

Coach Clark Kent haalde al een pot lindegroene beits .. iemand tijd om te komen verven ? Inzet houdt niet op.

Zeer tevreden tuincoach Clark Kent,
merci voor de gift Heidi 'Redspot', en voor de hulp mannen en vrouwen,

ps.; mr. Demesmaeker dakje, spijkers, borstels, lindegroene beits voor €130 , of zoals Vlaams premier Bourgeois het zegt 'gratis bestaat niet'. zelfs niet in de gamma!
groetjes van coach Clark Kent,

                             Voor wie het ziet 'Merci Beaucoup' en de tuinboeken (tuinieren op 1 m2, mijn moestuin ..)




zaterdag 2 augustus 2014

Peignoir en pyjamaparty met mensen met dementie | twee uurtjes feest voor het slapen gaan, kort en krachtig voor de ziel


Was het zo bedoeld ? neuh.
We zouden in pyjama de mensen in bed komen leggen, Guyome
zou een knuffel krijgen van Fran, Annie wou gekriebeld worden, Karel wilde nog eens dansen voor het slapen gaan .. meer niet.

Wat het werd was een pyjamafeestje met familie die het aandurfde, enkele medewerkers, vrijwilligers
boterhammen om zes uur, openingsdans(en), avonddrankjes zoals warme melk en jenevertje, wat snoep, verhaaltje en praatjes voor het slapen gaan.

foto 's met toestemming van familie, bewoners, medewerkers die u toch niet uit mekaar kunt halen want ..iedereen in nachtkledij

Ik dacht 'o wee' en 'ze maken er nogal wat van, van dat eerst zo-simpele-ideetje' , maar ach het was 'niet overplanned, alleen ambitieus en nooit-geprobeerd-in-deze-setting'. 

Hoe zouden de bewoners reageren? Zéér goed zo bleek met 'bekenden' om hen heen en sfeer. Niet de dagelijkse roepen om naar bed te gaan, die kwamen nu wat later op gang en iedereen werd een beetje speciaal ingestopt. Uw coach zag spontane nachtzoentjes, iemand die zijn zoon een kruisje gaf en iemand die een snel kruis sloeg.

'maar Ibert gij zit al in uw pyjama, waarom?'
'Ik mocht al van die madam'





Toen de familie stilaan vertrok rond negen ging iedereen moe naar bed. We ruimden op en waren weg, geen wilde afterparty, gewoon naar huis, moe en voldaan, elkaar bedankend voor het komen.

Uw coach kwam in pyjama en doorkijkpeignoir, en reed zo ook terug. Gelukkig in die klederdracht geen alcoholcontrole of platte band gehad ! wel vreemde blikken uit een auto vol dames.

Toen ik thuis kwam lag er een briefje 'wij zijn een ijsje eten, see you later'. In de zomer heeft iedereen zijn avondactiviteitjes om de warme nacht in te gaan.

Goedenacht aan jullie allemaal.

'Wat ik vind ?' (familie)
'..dat de nachtverpleegsters in pyjama zouden moeten komen werken. Het was heus heel comfortabel en de mensen waren op hun gemak.' 
Ik heb dit horen opperen.
Een goed idee.






















'het gaat er hier steeds zo leuk aan toe, jullie hebben echt een hart voor deze mensen' 

'ah , dat is de man die vrijwillig wentelteefjes en spek met eieren komt bakken!'


'mijn buren hun ouders hebben Alzheimer en die zouden opgenomen moeten worden. Ze vroegen of het bij jullie goed was voor die mensen. Ik heb ja gezegd en wat jullie hier doen, ik zal eens wat foto 's tonen.'

'Als wij hier ooit terecht komen hoeven we geen schrik. Vraag is dan alleen; 

wanneer begint het feestje?'





en we eindigen traditioneel met een rijstpapke tot besluit

nachtzoen van uw coach Clark Kent.